دلتنگي ها تمام شد. جايش را چاله چوله هاي پرآب گرفته كه پاهايم را بكوبم داخلشان و هر چه آب گل آلود است بپاشد اين طرف و آن طرف تا من يادم برود اين راهي كه رفته ام بازگشتي هم بايد داشته باشد

بوی رفتن می آید

و من گوشه ای

لخت و بی حس

نگاه می کنم

این چه طلسمی ست؟

بهت زده نگاهت ميكنم مسير نگاهم ساده است نه خط منحني دارد نه زاويه هاي كج و معوج مستقيم از چشمان من تا پلكهاي يخ زده تو

گفتم گنجشك كوچك من باش تا در بهار تو درختي پر شكوفه شوم
باد نغمه اش را خواند...

می دانی,امروز به این نتیجه رسیدم که می توانم تو را با تمام خواسته ها و ارزش هایت در ثانیه ای به ف.ا.ک بدهم.زندگی من آن خیابان شلوغ و پر سر و صدایی نیست که هر از چند گاهی هوس گذر از آن به سرت بزند.تو از من می ترسی , می توانم در تک تک حرفهایت بخوانم ترسی را که از دیدنم, از شنیدنم و از خواستنم داری!!