دیگر ناامید شده ام از تویی

که هرگز آنچنان که می اندیشم

نبودی و نخواهی بود

روزها می گذرند

و وجودت کم رنگ تر می شود

اما سایه ات همیشگی ست

سنگینی نگاهت را احساس می کنم

و با تمام وجود آرزو می کنم

تا ای کاش

تک تک لحظه هایم از وجودت

پاک می شد...

دست هايش را حلقه كرده پشت سرش. نگاه ميكند به قناري زرد عاشقم كه توي قفس خودش را به در و ديوار ميكوبدميدانم آزادي برايش بهانه است. بيشتر دلش ميخواهد كسي دستش را بگيرد و كشان كشان دنبال خود به اين طرف آن طرف ببرد
ولي باز هم خيره ميشود
به قناري زرد عاشقم
قناري ميخواند. همپاي هم ميزنند زيرآواز. گوشم رو ميگيرم. نميخواهم فريادهاي اسارتشان را بشنومزير لب زمزمه ميكنم: خودشان خواسته اند.غير از اين نيست

انگشتانم دور فنجان هنوز ميچرخند. تا كجايش را نميدانم. فقط ميدانم بين تمام خطوط ته فنجان باز هم آن دخترك كج خلق نشسته تا برايت طنازي كند و تو اخم كني و بگويي ديگر نازت خريدار ندارد!باز هم انگشتانم را دور فنجان ميچرخانم
راستش خسته شدم از اين همه خطوط در هم كه چيزي بيشتر از اين طنازي ها برايت ندارد